Σάββατο 18 Αυγούστου 2012

ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΛΟΣΣΟ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ



Ένα γλαράκι άπλωσε το χέρι
σ’ απλή άσκηση οικογενειακής προόδου
και εμφανίστηκε ένα καλοκαίρι
μαζί με τον κολοσσό της ΡΟΔΟΥ

Αστράφτει στο δεξί το χέρι
του πολεμιστή τ’ ανίκητο σπαθί
και στ’ αριστερό ένα περιστέρι
από έναν ωραίο κόσμο που έχει χαθεί

Γλαροπούλια σ’ ελπιδοφόρο σχηματισμό
αφοσιωμένα φυλάνε κάθε καρδιοχτύπι
απ’ τον πανάρχαιο  χαμένο μας πολιτισμό
που πάντα κάτι ωραίο έχει να μας πεί

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ



Δεν παραδίνω μοίρα λεβέντισσα
το γλυκύτατων φως της λευτεριάς
όλων όσων πολύ αγάπησα
και φωλιάζουν στα φύλλα της καρδιάς

Με μια βαρκούλα χάρτινη
σα χαμόγελο στον ορίζοντα ανεμίζουμε
σιγοτραγουδώντας ξυπνάμε αληθινοί
και αθάνατοι για μια αγάπη ζούμε

ο πλους έχει άνεμο ελπιδοφόρο
και αγγελοπλοηγός ο προορισμός
συντροφιά με κάθε ήχο νικηφόρο
ως τη γη που κατοικεί ο πολιτισμός.        

ΜΙΑ ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΥΓΗ



Ξύπνησα μια γλυκοχαραυγή
και έκανα τρείς τον ΣΤΑΥΡΟ ΜΟΥ
ταπεινός διαβάτης απ’ την γη
να ‘ρθω ν’ ανταμώσω τ’ ονειρό μου  

Σ’ αναζητώ στα δάκρυα μιας γλυκείας ηλιαχτίδας
και μιας αμίλητης αγγελοζωγραφιάς τα μάτια
σα φέρνεις πηγαίο το χαμόγελο της Ελπίδας
να φέγγουμε του Παραδείσου τα μονοπάτια

Φίλε μου σα δεις τ’ όνειρο μας
ρώτα σε ποιο καημό φωλιάζει
ν’ ανάψουμε τη φλόγα στην ψυχή μας
το Σ’ αγαπώ αιώνια να Ζει και να Ελπίζει.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΜΑΣ



Πίκρες, καημοί και πόνοι
έζωσαν από παντού την Ελπίδα
της μαύρης μοίρας οι άσπλαχνοι
πρόδωσαν του ήλιου την ιερή αχτίδα

Μόλις χθες την πάντρευαν πατρίδα
αστραφτερή νύφη όλου του κόσμου
χαράματα τη διπλοσταυρώσανε σαν ελπίδα
μαζί με της καρδιάς το φώς μου

Λυπημένο ένα παιδί απόψε εδάκρυσε
και άλλο στη γη, ποτέ να μην ξαναδακρύσει
για της ψυχής ότι τόσο πολύ αγάπησε
λευτεριά, μαζί μας να το ζήσει.

ΔΥΟ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ




Δυό μοναδικά κόκκινα αγριολούλουδα
φύτρωσαν πάρα πολύ ψηλά στον ουρανό
και Αγγελικά ευωδιάζουν μ’ Ανθρώπινη Ελπίδα
της Αγάπης τους κάθε φιλί ονειρεμένο

Μαζί  και δυο άτυχα ανεμοδαρμένα αγριολούλουδα
πληγωμένα πέτρωσαν στου λιμανιού τον τοίχο
αναζητώντας από την αληθινή σου Ελπίδα
ότι ανεκτίμητο για σένα ήθελα να τύχω

Μη τρομάζεις γλυκεία μου και μη λαχταράς
μου αρκεί να βλέπω τον Άγγελο σου  
μ’ αγριολούλουδα να ραίνω όπου και αν πάς
της αγγελοζωγραφιάς  το δέκα το καλό σου.

ΧΡΙΣΤΕ


Ένα νιογέννητο όνειρο
Απ’ του νου
Την αστείρευτη πηγή
Μοιροβαπτισμένο
Στην αύρα των Αγγέλων
Παλμοφτερουγίζοντας
Ουρανοακροβατεί
Στην μάνα γη.

Ξ-υπό-λιτός διαβάτης
Απ’ τη φυλή της φιλίας
Σε μικρογραφία ανθρώπου
Από ρόλο προσκυνητή
Μ’ αγριολούλουδα στα χέρια
Που αποθέτει στο φώς
Και στο Γολγοθά το μονοπάτι
Διάφανο ένα δάκρυ.

Ηλιαγκάλιασμα χαράς
Απ’ την ανάστασή σου
ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΝΑΔΙΚΕ
Ζωή, ψυχή και σώμα
Να βιώνουν κάθε αυγή
Και κάθε μέρα
Όλοι οι άνθρωποι της γης
Στο αιώνιο ταξίδι της ζωής.